donderdag 28 februari 2013

EN WAT DEDEN WE ZOAL IN HET LAATSTE JAAR?

Op safari gaan is duur.
Je hebt een safarivoertuig nodig en best ook een chauffeur als je zelf een beetje wil genieten; je wil het liefst in een bed slapen en niet in de open lucht en dan zijn er ook de dure toegangsprijzen voor de nationale parken.

Hier wonen heeft ook wel het voordeel dat startende lodges en kampen wel eens willen peilen of ze alles op een rijtje hebben vooraleer de eerste echte gasten aankomen.
Zo kwam het dat Ngorongoro Exploreans (http://ngorongorolodge.exploreans.com/) nachtjes aanbood aan 75EUR per persoon in een wel zeer luxueuze omgeving.

We vatten het mooie plan op om hier een tripje naar de Ngorongoro krater aan te verbinden, samen met Vlaamse Harald en Tine en hun kinderen Arend en Udine en op zaterdagmiddag kwamen we aan bij Exploreans, vlak buiten de poort van de Ngorongoro Conservation Area.
We werden naar de kamers gebracht en de dag kon alvast niet meer stuk.
Een ruime woonkamer met de fruitmand en de koekjestrommel op het salontafeltje; een prachtige slaapkamer en een mooi ingerichte badkamer. Verder had ieder huisje een vol houten terras en het was duidelijk dat de lodge was ingericht door iemand met oog voor detail en luxe.

We gingen buiten zitten aan het restaurant (met zicht op het zwembad) en bestelden een paar kleine hapjes voor de namiddag.
"Betalen we onmiddellijk of schrijven jullie het op per kamernummer?", was onze ietwat timide vraag, niet gewend aan zoveel luxe.
De ober lachtte vriendelijk.
"alle drank en alle hapjes zijn inbegrepen in de prijs. Waarom proberen jullie niet 1 van mijn cocktails? Dan kan ik nog wat oefenen."
Vele cocktails later hadden we nog een heerlijk en uitgebreid dinner en 's nachts hoorden we de hyena's akelig lachen net buiten het kamp.
In de ochtend ging de verwennerij verder: nooit eerder in mijn leven heb ik ontbijt a la carte gehad maar het bestaat dus wel degelijk.
"Voor mij graag een gepocheerd eitje, een beetje gerookte zalm en wat parma ham", je went er snel aan!!

Toen we daarna nog een geslaagde safari in de krater konden afronden, waren we het er allemaal over eens dat dit een zeer geslaagd weekend was...















dinsdag 26 februari 2013

VOORUITGANG IN HET ZUIDEN

Door de vooruitgang in het zuiden heb ik ook dagelijks toegang tot het nieuws van Belgie en vandaag vond ik onderstaand bericht in de krant.



Het is natuurlijk allemaal positief dat er een nieuwe, handige manier voor betalen ingevoerd wordt maar of het allemaal zo vooruitstrevend is, daar ben ik dan weer zo zeker niet van...

Landen in ontwikkeling hebben natuurlijk het voordeel dat het onderzoekswerk en de kinderziektes van nieuwe technologieen meestal uitgewerkt worden in het geavanceerde Westen en dat ze daarna gewoon kunnen meegenieten van prachtige uitvindingen door die gewoon te adopteren.

Deze keer is Oost Afrika toch ietsje sneller uit de startblokken geschoten.
Het Africa Enterprise Challenge Fund schrijft regelmatig offertes uit om zo de vooruitgang en opbouw van Afrika te stimuleren.
Een paar jaar geleden kwamen een paar slimmeriken in Kenia op het idee om de GSM, die op dat moment een penetratiegraad van boven de 50% had, in te zetten als een "bank in je broekzak".
Het was gewoon een logische stap: enorme afstanden met slechte infrastructuur, families die ver van elkaar woonden en niemand buiten een stad heeft toegang tot een bank.
Het AECF geloofde in de toekomst van het verhaal en investeerde fors.

Het systeem is onderhand overal ingeburgerd en iedereen gebruikt het.
Onze vier field officers die zaden ophalen in het veld en daar grote sommen voor nodig hebben, zitten op 300 tot 600 km afstand van het bureau.
Ze sturen me een SMSje dat ze centen willen en die stuur ik gelijk door vanop mijn GSM - je hebt er niet eens een smart phone voor nodig - met het handige M-PESA systeem.
Adam, Manase of Bahati stappen naar een M-PESA winkeltje, nemen het geld op tegen een kleine vergoeding en kunnen weer aan de slag.
Ondertussen betalen wij thuis onze water- en electriciteitsrekening terwijl we met de honden wandelen of helpen we een vriend zonder beltegoed uit de nood in een halve minuut.

Door noodzaak en opportuniteit hebben de landen in ontwikkeling voor 1 keer haasje over gespeeld met het hooftechnologische Westen.
Prachtig gewoon...

maandag 25 februari 2013

ZE ZIJN ZO LIEF, MENEER

Hondjes, poesjes, zelfs kinderen... het is allemaal ach en mooi en lief zolang het klein is.
Puppies worden kwijlende vlooienbakken, kittens groeien uit tot een aanslag op je gordijnen en je meubels en kinderen - door een goeie vriend ooit een meter geconcentreerd egoisme genoemd - worden gewoon twee meter concentraat.

Maar nu onze bananenboom jongskes heeft, ben ik toch weer helemaal vertederd.
Een heel nest lieve, gele, kwetsbare banaantjes; zo schattig.
We eten ze maar snel op voor ze uitgroeien tot enorme monsters.

zaterdag 23 februari 2013

ELVIS HAS LEFT THE BUILDING



Ondertussen al heel wat jaren geleden liep ik Elvis tegen het afgetrainde lijf. Geboren aan de voet van de Kilimanjaro vond de jongeman dat er wel wat meer in het leven moest zijn dan geiten hoeden en een plotje mais verbouwen.
Elvis ging aan de slag als porter op de Kilimanjaro en had ook daar al snel door dat dit slavenbestaan niks voor hem was.

Hij kreeg de smaak van het fietsen te pakken, laadde onder andere een 16kg zwaar kookvuur op zijn gammele fiets en reed - met $500 in zijn zakken - een rondje door de buurlanden van Tanzania.
Eens in het noorden van Kenia, leek Sudan ook wel het bezoeken waard maar helaas waren zijn centen voor een visum op. Hij gooide het op een akkoordje met een stel kamelendrijvers, demonteerde zijn fiets en vermomde zichzelf met de gebruikelijke tulband en verkende zo het zuiden van Sudan.

Eens terug in Arusha, ging zijn reputatie hem vooraf en werd ie gecontacteerd door Tour d'Afrique om als lokale gids mee te fietsen op een tochtje van Cairo tot Kaapstad.

Nog had Elvis niet genoeg van het leven onderweg en een jaar geleden nu stapte ie op het vliegtuig naar Argentinie en fietste van daaruit naar de grens met Canada (www.chiletokili.com).
(Het was enkel een kwestie van slechte timing, anders had ie ook goeie vriend Wim Allegaert (http://movingaround.be/) ontmoet die het huzarenstukje ooit eens in de andere riching volbracht.)

Elvis, zoon van de hete vlakten rond de Kilimanjaro, verkeek zich wat op het vriesweer in het hoge noorden en bouwde een stop van vier maand op de thuisbasis in om wat op adem te komen en deel twee van zijn trip voor te bereiden.
Daarom verzamelden we gisteren met een zeer heterogeen gezelschap om een avondje te quizzen en zo weer wat centen bijeen te krijgen voor dit nobele avontuur....





Ik schijn rare vogels aan te trekken, denk ik soms en gisteren was het weer van dat.
We moesten een team van vijf man tesamen krijgen en het heterogene gezelschap was verschillender dan de leden van The A-Team uit lang vervlogen tijden...

Advocaat S., een kwieke man van 74 zat aan mijn rechterzijde, voorzien van een glas wijn en een witte Panama hoed op zijn zeer donkere en zeer kale knikker.
Meneer S was ooit voor priester gegaan in Ierland - of all places -, was door dit tweejarige avontuur overtuigd atheist geworden en zwoor daardoor al jaren als ongelovige in de rechtbank, iets wat door de zeer religieuze bevolking van Tanzania als pure blasfemie beschouwd wordt.
S. had er geen idee van wat ie precies kwam doen, betaalde netjes de contributie en vroeg dan of het nu afgelopen was.
Eens de quiz echt begon, was ie evenwel 1 van de meest gemotiveerde deelnemers. Meermaals moesten we hem kalmeren omdat ie de hele tent op stelten zette.

Naast onze advocaat, vond stugge en zwijgzame E uit Amerika een plaatsje. 35 jaar geleden vertrokken de ouders-missionarissen van E terug uit Tanzania terwijl hijzelf - op het eind van zijn tienerjaren - besliste hier te blijven.
Hij zette een radiostation op de top van Mount Meru en meermaals viel de ontvangst weg en ging energieke E op weg om op 1 dag de Meru te beklimmen, de nodige herstellingen te doen en voor de avond opnieuw beneden te zijn.
Mijn gasten die de berg in drie of vier dagen hebben beklommen, zullen weten waar ik het over heb.
E houdt ervan om op zondagmorgen op de fiets te stappen, de 140 km naar de gate van de Ngorongoro krater te fietsen (de rift valley flank op!!) om daar rechtsomkeer te maken en terug naar huis te rijden...

E had uitermate aantrekkelijke R. aan zijn zijde; een zwarte parel met een heerlijk gevoel voor humor en een papa die ooit minister van financien was en om nogal duistere redenen van zijn voetstuk viel, nog voor zijn ambtstermijn voorbij was. De manier waarop R uitgedost was, haar auto op de parking en het gemak waarmee de centen rolden, deden me besluiten dat papa toch nog voldoende had kunnen meegraaien voor ie de sleutel van de schatkist opnieuw had moeten afgeven.

D tenslotte, een levensgenieter die handelde in alles wat verhandelbaar is, sloot de reeks af. Geboren uit een Britse vader en een Tanzaniaanse moeder, maakte ie fortuin in Canada en Florida, verloor een beetje zicht op de werkelijkheid en kocht een jacht om daarmee terug naar Tanzania te varen.
Zijn reis om de wereld bracht hem van Florida tot Cuba - een respectabele negentig mijl - waar ie met zijn hand in de koekjestrommel kwam vast te zitten, zoals ie het zelf zo mooi aangeeft. Einde wereldreis en twee kinderen en een scheiding later, koos ie weer voor Arusha als uitvalsbasis.


En met dit zootje ongeregeld, dames en heren, haalden we toch maar mooi de derde plaats in een bits bevochten quiz!!

donderdag 14 februari 2013

Valentijn 2013

Ik wist niet dat ik een jaar mijn mond kon houden maar het is me toch gelukt.
Altruist als ik ben wou ik toch niemand de kans ontzeggen om zijn/haar geluk te vinden middels een rits karamellenverzen van bedenkelijk niveau.

Hierbij de stappen die genomen dienen te worden:

Neem het mikpunt van Cupido's pijlen mee uit eten;
stoot je glas water om;
drink van de zenuwen dan maar het water uit het bloemenvaasje leeg.
Sta stamelend recht en trek het hele tafellaken mee;
word tenslotte - klam van het zweet - snikkend naar buiten geleid door een begrijpende ober.

tenzij...
tenzij u het aanpakt met onderstaande ode aan de liefde:




IK BEN HET HAARDVUUR MAAR JIJ BENT DE KNETTER;
IK BEN DE REGEN EN JIJ BENT EEN SPETTER;
JIJ BENT HET STERFRUIT EN IK BEN DE MISPEL;
IK BEN DE BULLDOG EN JIJ BENT DE KWISPEL.


JIJ BENT DE GLIMLACH EN IK BEN DE FRONS;
JIJ BENT EEN ZEEPAARDJE EN IK MAAR EEN SPONS.
IK BEN HET DEUNTJE MAAR JIJ BENT DE HIT;
IK BEN VUIL ROZE EN JIJ HELDER WIT.


WIJ PASSEN SAMEN ZOALS GIN HOORT BIJ TONIC,
ALTIJD EEN TEAM ZOALS ABDIJBIER EN MONNIK.
ONAFSCHEIDELIJK ZOALS DI RUPO EN STRIKSKE;
AL JAREN BIJEEN ZOALS SUKSKE EN WIKSKE...


IK BEN OUD IJZER EN JIJ EEN MAGNEETJE;
IK BEN DE QUIZMASTER MAAR JIJ BENT HET WEETJE.
JIJ BENT DE PEPER EN IK BEN HET ZOUT;
IK BEN HET KLOMPJE MAAR JIJ BENT HET GOUD.


JIJ BENT EEN KASTEEL EN IK MAAR EEN WERF;
IK BEN HET DOEK EN JIJ BENT DE VERF.
IK BEN EEN DUN STRAALTJE MAAR JIJ BENT EEN GEIZER,
JIJ BENT MIJN WEG EN OOK WEL MIJN WIJZER...


JIJ BENT EEN VLOTTE EN IK BEN EEN SUKKEL;
JIJ BENT DE MAKE UP EN IK BEN DE PUKKEL.
IK BEN DE FLES MAAR JIJ BENT DE DOP
EN BLIJF NU MAAR BIJ ME WANT ANDERS IS 'T KLOP!