donderdag 30 november 2017

ROOKSIGNALEN

That guy is smoking the good stuff.


In onze tijd, toen Indianen nog Indianen mochten genoemd worden, dachten we dat die kerels stug en zwijgzaam waren en eigenlijk alleen met elkaar in rooksignalen praatten.
Nu ik erover nadenk, ook alle Amerikanen en in het bijzonder Jack Nicholson dachten er zo over...


De grootste en meest bekende stam in het Zuidwesten, zijn de Navajo.
Makkelijk te herkennen aan de brede schouders; het eerder grote hoofd en de neerwaarts gebogen mondhoeken maken ze een groot deel uit van Albuquerque's diverse bevolking.

Aangezien de Native Americans hun lesje met die verduivelde blanken op de harde manier hadden geleerd, waren ze in het begin van de 21ste eeuw nogal op zichzelf en zo kwam het dat er slechts een handjevol blanken was die hun taal beheerste.

Dat zette een slimme officier tijdens WO II aan het denken...
"In plaats van boodschappen te coderen, die door te sturen en die dan weer te decoderen aan de andere kant van de lijn, kunnen we beter een stel Navajo indianen een potje met elkaar laten ouwehoeren", zo dacht onze vriend.

Hij legde het plan voor aan zijn oversten die het goedkeurden en onmiddellijk een club Navajo in dienst namen.
De kerels werden getraind en al snel bleek dat dit een verduiveld goed plannetje zou worden.
De Navajo taal heeft een zeer complexe grammatica; er worden verschillende toonhoogten gebruikt en na enkele testen bleek dat de Navajo een tekst van drie lijnen in 20 seconden konden omzetten in Engels terwijl de decodeermachines daar een half uur voor nodig hadden.
Daarnaast zoals eerder al aangehaald, zou de vijand waarschijnlijk nooit een blanke vinden die de taal voldoende beheerste om de boodschappen te ontcijferen.
Om ervoor te zorgen dat het gebrabbel helemaal onbegrijpelijk werd, voegde het Amerikaanse leger nog een extra beschermlaagje toe.
Een zilveren eikenblad bijvoorbeeld was een luitenant kolonel  en tot de dag van vandaag worden de woorden "gofasters" voor loopschoenen en een "ink stick" voor een balpen gebruikt in het Amerikaanse leger.

De Navajo droegen hun steentje bij en daar werden ze deze maand - meer dan zeventig jaar na datum - voor bedankt door de halve zool die hier de scepter zwaait.

Hij en zijn Witte-Huisteam slaagden erin om op de foto te gaan met een paar vertegenwoordigers van de Navajostam, net voor een portret van president Andrew Jackson, uitgerekend de kerel die de Indian Removal Act tot een wet maakte waardoor de Native Americans van hun land konden verdreven worden ten voordele van de blanke settlers.
Als binnenkomer kon het tellen...

Image result for trump with code talkers



Daarna slaagde de huidige president er ook nog in om alle Native Americans te schofferen door een senator van de Democraten het denigrerend bedoelde bijnaampje Pocahontas te geven.
De Navajo stonden erbij, keken er naar en deden er eens te meer het zwijgen toe.

En zo drijft onze machtshebber nu ook een wig tussen de oorspronkelijke bewoners van dit land en de latere immigranten, net zoals ie al gedaan heeft met de Mexicanen, de vrouwen, de LGBTgroeperingen, de media en zijn eigen republikeinen.

Intriest en razend gevaarlijk. Dat kom nie goed nie....






zaterdag 11 november 2017

DON'T DRINK AND DRIVE. FIRST DRINK, THEN DRIVE!

Aangezien het motorseizoen er nu wel helemaal opzit en er toch brood op de tafel moet komen, ben ik officieel bevorderd tot Uber- en Lyftchauffeur en voer ik mensen van allerlei slag rond in The Duke City.

Het betaalt niet fantastisch, het is soms lang wachten op een nieuwe klant maar aan de andere kant heb ik in tien dagen meer geleerd over de US in het algemeen en Albuquerque in het bijzonder dan in de halve eeuw daarvoor.

Ik wist bijvoorbeeld wel dat de verzekeringspremies in New Mexico heel duur waren door het hoge aantal dronken chauffeurs op de weg (naast een flink aantal dat zonder verzekering rondrijdt) maar hoe precies DWI (driving when intoxicated) and DUI (driving under influence) werden aangepakt, daar had ik het raden naar.
(Het verschil tussen de twee verschilt een beetje van staat tot staat en gaat meestal om de toevoeging van 'onder invloed van drugs' naast de alcohol maar is niet van wezenlijk belang in het volgend verhaal).

Op het middaguur haalde ik een sympatieke jongeman op die het meteen op een uitgebreid geeuwen zette in de auto.
Bleek dat ie 'zichzelf wat in nesten had gewerkt' zoals ie aangaf in de aftastende fase van ons gesprek en dat ie nu twee fulltime jobs combineerde.
Vijf kilometer verder kwam het hele verhaal eruit.

Snooker wezen spelen, drie biertjes gedronken en aan de kant gezet door de politie.
Bloed getrokken en net boven het lijntje getekend.

Rijbewijs werd onmiddellijk ingetrokken, zonder proces, tot aan de veroordeling vier maand na de feiten en misschien ook nog even erna.
Onze knaap mocht een enkelband ophalen die ie voor vier maand moest dragen en die het alcoholpercentage in zijn zweet opmat.
$380 per maand op te hoesten voor het ding en dus ook geen druppel drinken in die vier maand.
Avond- en weekendklok werd ingesteld en werd door de GPS in diezelfde enkelband vastgesteld.

$2,000 boete en twee dagen effectieve gevangenis en dan is ie nog niet eens voor de rechter verschenen...

De werkgever wordt ingelicht en je komt met je tronie plus naam en schoenmaat op de social media van de politie.

Het is duidelijk dat New Mexico een zeer repressieve aanpak hanteert om het aantal verkeersdoden door alcohol in te dijken en misschien is dat wel de enige aanpak die werkt.

In het jaar dat we hier wonen heb ik nog nooit gereden met een glas op maar als ik ooit wat teveel zou ophebben, bel ik gewoon mezelf op als Uberchauffeur.
Ik doe het zelfs met plezier zonder een fooitje te ontvangen...



zondag 5 november 2017

GO LOBOS GO

Gisteren was een hoogdag voor Albuquerque want de Lobos (de 'wolven') zouden een matchke American Football spelen tegen die van Utah.

Wat hebben we allemaal geleerd?



  • zoals ongeveer alles in de States gaat het om marchandise en dat toont waar je precies staat op de denkbeeldige ladder van het fanatisme.
    Terwijl we aanschuiven voor een parkeerplekje zien we dat de die-hards al eerder aangekomen waren met hun RV's. De vlaggen waren uirgehangen, de jasjes fier gedragen en de lunch werd gegeten op de rood-witte stoeltjes met het logo van de Lobos achterop.
    Ik val lelijk uit de toon met mijn zwarte sweater van de Libya Desert Challenge. 
  • elke bezoeker wordt gescreend en gaat door een metaaldetector maar tegelijk mag Enzi binnen met een metalen drinkfles waar je makkelijk een liter vodka in kwijt kan om er dan achteraf de schedel van een Utah supporter mee in te slaan.
  • Ik wil wel een drankje en schuif aan na een hoogbejaarde en kromgebogen man die een weelderige haarbos in zijn oren draagt. Ook hij moet zijn paspoort tonen om te bewijzen dat ie ouder dan 21 is. De wet wordt strikt nageleefd want anders verlies je zo je licentie zegt de dame  van de bar.
  • Ik krijg een armbandje om dat bewijst dat ik het op een zuipen mag zetten met een limiet van drie biertjes of glazen wijn (je krijgt een streepje op je armbandje iedere keer je een nieuwe consumptie ophaalt - helaas zorgt de prijs van zeven en een halve dollar voor een plastic beker met zure wijn ervoor dat ik mijn drankmisbruik tot 1 beker beperk).
  • we wandelen langs de andere stalletjes en kunnen kiezen tussen suikerspinnen, hamburgers en nacho's met kaas. Ik veroordeel de smaakpapillen van de Amerikanen maar maak onmiddellijk de bedenking dat de variatie van aangeboden snacks in Belgie waarschijnlijk niet veel beter is rond een voetbalveld.
  • We gaan zitten op een metalen bank en zien andere mensen een zacht kussentje met rugleuning huren om hun imposante kont op neer te vleien.
    Ik lach om hun eerste-wereld-luxeprobleem maar verander van idee na tien minuten op dat ijskoude, veel te smalle en keiharde bankje.
  • Ook al zijn de trappen in het stadium aan de hoge kant, toch ben ik verbaasd om te zien dat ongeveer de helft van de bezoekers het moeilijk heeft om die trappen af te dalen.
    Slechte knieen en heupen door overgewicht, besluit ik, terwijl ik een enorme portie nacho's met chemische kaas wegwerk zonder dat deze tegenstrijdigheid op mijn heupen werkt.
  • Vier keer worden de militairen en de eerste-hulp-mensen in de bloemetjes gezet. De eerste keer gebeurt dat door een speech waar zij de eerste linie worden genoemd tegen vijandige aanvallen.
    Ik waan me in 1939 tijdens de toespraken van een man met een snorretje.
  • op geregelde tijdstippen worden we aangemaand om naar de noord- of westzijde van het terrein te kijken.
    Ik heb geen idee hoe dat vast te stellen terwijl het bewolkt is maar ik zie iedereen rondom me zonder aarzelen in de juiste richting kijken.
    Er moet dus toch een manier zijn.
    Misschien hebben alle Amerikanen een ingebouwd kompas.
  • er wordt een gigantische show gebouwd. Op een bepaald moment vliegen vier gevechtsvliegtuigen in formatie over terwijl er op het veld vuurwerk wordt afgestoken.
  • De marching band - een soort fanfare die maniakaal door elkaar gaat marcheren om allerlei figuren uit te beelden - heeft drie leden die een beetje tegendraads zijn.
    Ik zie dat ze, terwijl ze aan de zijlijn staan te wachten voor hun volgende marsbevel, hevig beginnen te headbangen op een keihard nummer dat door de boxen schalt.
    De drie witte pluimen op de hoeden kunnen een volwassen struisvogel knockout slaan. Heerlijk zicht!
  • tijdens de rust komen er 720 (zevenhonderdentwintig!) cheerleadertjes tussen 6 en 11 het veld opgelopen en dat is de reden waarom we hier zijn want we vinden Maya tussen al dat jong geweld.
  • We zien een indrukwekkend rommelige maar o-zo-schattige vertoning die alle harten doet smelten.
  • O ja, en het voetbal? Niets van gezien om eerlijk te zijn....